KNMV SuperCup Race 8; Probleem gevonden...

11 augustus heb ik de één na laatste KNMV SuperCup 1000 race gehad. De vrijdag ervoor had ik nog twee training sessies staan. Doel van het weekend was om beter op de motor te gaan zitten, ritme terug vinden en de vering goed af te stellen voor de wedstrijd. Ik snapte het niet, gelijk na mijn crash heb ik nog mijn PR gereden en daarna was alles ver te zoeken. Vrijdag einde dag had ik het eindelijk gevonden!

Na Oschersleben waren we nog niet tevreden over de laatste afstellingen en kon ik nog op het nippertje vrijdag twee sessies boeken. Die trainingen pakte ik met beide handen aan en hoopte voldoende tijd te hebben om me klaar te stomen voor de race.

Eind mei heb ik mijn motor op zijn kant mogen leggen in Assen. Een ongeval wat mij (gelukkig) beter af ging dan mijn motor. Vol stress en druk hadden we mijn motor klaar gemaakt voor de race. Met een goede start en met een van mijn snelste tijden wist ik de race uit te rijden. Alleen na de 4de Cup race was het ritme en gevoel ver te zoeken. Ook vielen de meeste dagen toen in de regen en wist ik het even allemaal niet meer. Waar moest ik zoeken, wat moest ik doen... een ding was zeker, vering was een punt, maar dat loste niet alles op...

Vrijdag na de eerste sessie heb ik na overleg het één en ander veranderd, het ging de goede kant op. Na binnenkomst tweede sessie zette ik de motor vroeg uit en wilde steppend verder. Tot mijn grote verbazing ging het niet en motor stond netjes in zijn neutraal. Ik vreesde ervoor dat de voorkant vast zat, maar het was de achterzijde. Remklauw zat vast. Toen alles een beetje was afgekoeld ging de achtervelg weer soepel rond. De reden waarom het nooit eerder is opgevallen en waarschijnlijk in de tussentijd alleen maar werd verergerd. Het bleek een montage fout en iets wat niemand snel was opgevallen waarschijnlijk. Het rempedaaltje bleef hangen, waardoor er achter constant licht geremd werd. Tijdens het rijden ging het ook door hitte/druk steeds harder remmen. Ook was dit voor mij een logische verklaring van de trainingstijden van 1.58! (met oude Ruskenhoek) En zeer teleurstellende tijden in de vorige races.

De avond hebben we het achter remklauw gereviseerd en alles verder klaargezet voor de volgende dag. Vol goede moed maakte ik me klaar voor de eerste kwalificatie. Motor voelde goed en het ging weer lekker. Met een ruim 1.53 reed ik al weer snellere tijden dan in die paar races ervoor op Assen. Dit deed me goed en gaf me een bevestiging dat we de oorzaak hebben gevonden.

Tweede kwalificatie wist ik af te sluiten met een 1.52.7. Uiteindelijk niet heel tevreden en als 31ste stond ik gekwalificeerd voor de race. Opvallend was dat we een vol startveld hadden met 34 man.

We waren te vroeg vertrokken naar Park Ferme en duurte te lang voordat we de baan op mochten. Banden wat kouder en tijdens de warming up lap mijn best gedaan om ze iets warmer te krijgen. De start was goed en wist gelijk een aantal jongens in te halen en plaatsen te winnen. Alleen ronde 3 ging het mis. Strubben uit ging mijn gas open en voelde de achterkant iets te ver glijden, gas constant en het pakte goed grip. Licht van mijn zitje af, maar bleef zitten en kon door. Eer dat ik er weer goed op zat gingen er snel twee voorbij. Later in de race schakelde ik tussen de versnellingen en schoot het een keer uit zijn versnellingen. Voornamelijk het eerste en vervolgd door de volgende punten verloor ik mijn vertrouwen. Helaas geen snellere tijd, maar wel weer een goed gevoel en volledige vertrouwen in de motor.

Volgende week is het voornaamste. 6 uurs endurance op Spa Francorchamps. Samen met Peggy Appelmans (3D Cup) en Maudie Veenstra (Motorsport Lifestyle) zullen zij deelnemen. We staan in pitbox 9, startnummer 30 en zullen uitkomen onder teamnaam MSL Race Academy Endurance Team. Ieder op haar eigen motor, Iris ten Katen en Cecile van Hattem als Team Managers. De monteurs zijn helaas niet vrouwelijk, maar dat mag de pret niet drukken!

Sportieve groeten,

#123 Guls Ayazalp