KNMV Cup op Assen, een beetje verregend

Doordat ik de training op 2 juli vroegtijdig heb moeten staken heb ik een extra trainingsdag kunnen regelen voor de volgende KNMV Cup wedstrijd. Vrijdag zou ik kunnen gaan trainen en na wat geregel heb ik de sessies gelijk overgenomen.

Het ging helaas slechter dan verwacht. 2 juli had ik nog nergens last van, qua tijden en qua gevoel zat alles goed. Ik draaide weer snel een 56'er. Terwijl het vrijdag totaal de andere kant op was gegaan. Ik zat er niet lekker op, durfde niet, bang voor de trage rijders (was in een verkeerde groep ingedeeld) en bang dat ik wellicht weer zou crashen? 5 sessies ging het zo door en tijden om te huilen. Hopend op een beter resultaat tijdens de wedstrijddag sloot ik mijn dag af en zette ik alles klaar voor de volgende dag.

Zaterdag ochtend besloot ik om op tijd in te schrijven en als een van de eerste bij de keuring te zijn. Geen stress en alle tijd om me klaar te maken voor de eerste kwalificatie.

De eerste kwalificatie verliep niet beter. Tijdens de laatste sessie op vrijdag begon de motor licht in te houden en ik wist niet wat het kon zijn. Tijdens de eerste kwalificatie begon het bij ronde 3 weer te stotteren en gek te doen. Na ronde 4 besloot ik de kwalificatie vroegtijdig te beëindigen en gelijk opzoek te gaan naar de oorzaak.

Kuipen eraf en brandstofpomp eruit, bleek toch goed schoon te zijn. Een vriend keek het eea aan bedrading na en daar bleek het ook niet aan te liggen. Toch weer bij de quickshifter gekeken of het daar niet aan lag. Waarschijnlijk lag het wel daaraan. Een bedrading dat los was getrild of was getrokken en zo af en toe wel en geen contact maakte. Na de stekkertjes ervan te hebben vervangen, hoopten we dat het over zou zijn.

Tweede kwalificatie ging gelukkig een stuk beter. Nergens meer last van gehad en de tijden schoten ook een stuk omlaag. Vertrouwen kwam langzaam weer terug, maar nog 4 seconden trager dan dat ik ooit ben geweest. Ik nam er genoegen mee en was al lang tevreden dat alles weer de goede richting op ging.

De weergoden hadden al eerder aangegeven dat het een natte dag zou zijn. We mochten van geluk spreken dat onze kwalificaties nog droog waren gebleven, want het zou gaan regenen. Of zal ik zeggen; gieten!

De ene probleem opgelost en dan kwam het volgende. Het had geregend, baan was droog en de wolken leken onschuldig. Zouden we op regenbanden of op droog weer banden starten? Tot 20min voor de start bleven we met die vraag rondlopen. Toch besloten we op regenbanden te starten, dan maar stuk rijden. Gelukkig een vriend langs gekomen, waardoor alles snel gewisseld kon worden.

Start was vrij slecht. Het regende niet, baan was droog en ik startte bijna helemaal achteraan. Ik speelde op safe en ging rustig naar de eerste bocht. Al snel begon het weer te regenen en de eersten, die een verkeerde keus hadden gemaakt, gingen naar binnen. Naarna kwam de valpartijen en ik begon rustig een paar man in te halen. Op een gegeven moment regende het zo hard, dat de baan blank kwam te staan. Bij bepaalde delen zag je de curbstones niet meer goed liggen en het rijden werd wat moeilijker gemaakt. Door mijn val op Zolder, merkte ik wel dat ik de vertrouwen terug moest krijgen om later en harder te remmen. Stiekem een hoop kleine dingen waar ik weer aan moet werken en dat betekend kortweg dat ik weer veel meters moet zien te maken.

Wedstrijd als 22ste mogen beëindigen en een "regentijd" waar ik niet al tevreden over was. Ik wist dat ik het beter zou kunnen en dat er meer in had gezeten. Baalde er wel van, maar was blij dat ik het had uitgereden en dit keer zonder problemen mijn dag heb kunnen afsluiten.

Donderdag staat de volgende training ingepland. Dit keer op circuit Zolder. Het circuit waar ik sinds eind april (na mijn eerste crash) niet meer ben geweest. Ik heb er erg veel zin in en hoop dat het een zonnig dagje gaat worden.

Sportieve groeten,

#123 Guls Ayazalp