3de Cup race, je leert het met vallen en opstaan...

Na Aragon was er een lange stilte, maar nu vielen de races vlak achter elkaar. Mij hoor je er ook niet over klagen, kunnen we in 1 stuk door en blijven we goed in de ritme! Het blijft een feit dat je leert met vallen en opstaan en de 3de Cup race heb ik weer brokken mogen maken. De motor heeft de meeste schade geleden, maar de motor stond weer helemaal klaar voor de race en die heb ik niet hoeven te missen!

Afgelopen zaterdag stond de 3de KNMV SuperCup race weer voor de deur. Net bijgekomen van Hengelo, konden we door naar Assen. Het beloofde een mooi warm dagje te worden en ik was er klaar voor. De motor had zijn grote servicebeurt gehad, paar kleine dingen veranderd en na aankomst op Assen heb ik gelijk alles uitgeladen in de Pitbox.

Rikkert en Bianca waren mee. Rikkert zal mij dit jaar helpen en zoveel mogelijk sleutelwerkzaamheden uit handen nemen. Na de gebruikelijke procedure van inschrijving en keuring, maakte ik me klaar voor de eerste kwalificatie. Sinds Hengelo had ik niet meer op de motor gezeten en niet gekeken hoe de veranderingen aanvoelden. Waarschijnlijk is dat niet heel slim geweest, want voor vertrek had ik het idee dat ik anders op de motor zat dan in Hengelo en Zolder de keer ervoor.
Ik besloot om toch te vertrekken en op z'n minst een tijd te zetten en het eea na de eerste kwalificatie na te lopen. Ieder ronde voelde ik dat ik weer iets sneller rond ging en dat duurde niet lang... Mijn 5de ronde heb ik af mogen maken op de bezemwagen, die eerst stopte bij de Medical Center, daarna Technical Center om de keuringssticker eraf te laten halen en vervolgens doorreed naar de Pitbox.

Wat er is gebeurd... geen idee. Ik stuurde in bij de Bult en plotseling verloor de motor grip op de voorkant. Gelijk motor los gelaten en achter mijn motor aan gegleden richting de grindbak. Gelukkig was ik voor de grindbak al gestopt, maar de motor was er wel in beland. Ik heb er zelf gelukkig niks aan overgehouden en voelde ook na de crash niks geks aan mezelf. Alleen de motor lag er niet netjes meer bij en lagen wat stukjes kuip in de grindbak die eigenlijk bij de motor hoorden. De ronde ervoor zat ik 2seconde boven mijn PR en twijfel de of het lag aan te harde vering voor of het voorbandje die erop lag.

De Baco's tilden de motor rechtop en brachten hem aan de kant. Einde sessie werd ik opgehaald en ging voor een check als eerste naar de Medical Center. Gelukkig had ik veel reserve onderdelen bij me en trok ze gelijk uit de bus. Blij dat Rikkert er was en we zijn gelijk vol aan de slag gegaan om de motor klaar te krijgen voor de tweede kwalificatie. Met de nodige hulp van de medecoureurs en zoektochten is het net niet gelukt om de motor klaar te krijgen voor de tweede kwalificatie. Nieuwe banden erop en alles weer geborgd. De laatste 5 minuten kon ik meepakken en die heb ik ook met twee handen aangepakt. Snel de motor weer laten keuren en de baan op. Kijken of de motor daadwerkelijk in orde was voor de race later op de middag.

Alles voelde goed en na terugkomst zette we de puntjes op de i. Voor de tweede kwalificatie had ik volle ronde kunnen rijden en geen tijd kunnen zetten. Ik moest starten op de 32ste startplek, van de 36, en baalde er wel stiekem van. Het zou een inhaal race worden en geen PR's, omdat de snellere te ver vooraan op de startgrid stonden. Ik hoopte op een goede start en de race zonder problemen uit te kunnen rijden.

Ik maakte me klaar voor de race en zocht mijn plekje op de startgrid. Stiekem was ik wel tevreden dat ik met mijn 4 kwalificatie rondjes niet op de laatste rij hoefde te staan. Iedereen stond klaar en de lichten gingen aan en... uit! Als 32ste stond ik helemaal tegen het muur aan en zag ruimte ontstaan langs de pitsmuur. Ik besloot om zoveel mogelijk rechts te blijven en tot aan de bocht zoveel mogelijk in te halen. Volgens zeggen had ik bij de eerste bocht al 10 jongens te pakken, maar kwam na de eerste ronde als 25ste door. Dat betekende alsnog 7 plaatsen!

Mijn doel was om de race te rijden, meters maken en gevoel goed terug te krijgen na de crash. Niet te veel pushen, maar wel mijn positie zoveel mogelijk vast te houden. Na 9 ronden was ik nog 2 plaatsen kwijt geraakt en kwam ik als 27ste over de eindstreep. Buiten dat heb ik de dag ook mogen afsluiten met een tijd die slechts 4 tiende boven mijn PR lag. Graag had ik een nieuwe PR willen neerzetten, maar na de crash in de ochtend mag ik wel tevreden zijn dat ik nog steeds rond mijn PR heb kunnen rijden.

De volgende Cup race staat over 3 weken gepland. We hebben nu wat rust en ik de tijd om de motor weer helemaal klaar te maken.

Mijn dank gaat uit aan Rikkert Lindeman en Bert Vos voor al het sleutelwerk dat ze voor mij hebben verricht en mogelijk hebben gemaakt dat ik de race niet hoefde te missen!

Tot 16 juni!

Sportieve groeten,

#123 Guls Ayazalp